تبلیغات
سبز نوشته های من
سبز نوشته های من
محیط زیست را دوست بداریم

زباله الکترونیک

زباله الکترونیک به دستگاه‌های الترونیکی مصرف شده و قطعات آنان همچون تلفن ها و کامپیوترها، لوح فشرده و... که حاوی فلزات خطرناکی مانند سرب، کادمیوم و جیوه هستند گفته می‌شود که در صورت رهاسازی در طبیعت پس از پایان عمر مفید و عدم بازیافت صحیح آلوده کننده خطرناک محیط زیست به شمار می‌روند. با توجه به سرعت پیشرفت تکنولوژی در عرصه کامپیوتر و الکترونیک عمر مفید این تجهیزات و کالاها در جهان ۲ تا ۳ سال و در ایران احتمالا تا ۵ سال است.

                                              

                                                 نمایشگر دور انداخته شده

مشکلات بوجود آمده

با اینکه کشورهای توسعه یافته و در راس آنان آمریکا بزرگترین تولید کننده این تجهیزات به شمار می‌روند ، اغلب این دستگاه‌های پس از مصرف به کشور های جهان سوم ارسال می‌شود. بازیافت غیر اصولی زباله‌های الکترونیک در کشورهای جهان سوم به آلودگیهای گسترده منجر گردیده است. طبق معاهده‌ای که سازمان ملل در سال ۱۹۸۹ برای کنترل روند صادرات زباله های خطرناک از کشورهای توسعه یافته به کشورهای فقیر اعلام کرد؛هر کشوری می‌تواند بطور یکجانبه واردات این کالاها را ممنوع کند و کشور های صادر کننده باید موافقت مشور وارد کننده را جلب کنند. آمریکا هیچگاه این قرار داد را امضا نکرد و کشورهایی همچون چین به امید دستیابی به درامدی ناچیز از محل بازیافت این تجهیزات از امضای این قرار داد خودداری کردند. هم اکنون ۷۰٪ کامپیوتر ها و موبایل های جهان در چین بازیافت می‌شود. در سال ۲۰۰۸ وزاری ۱۷۰ کشور جهان در بالی اندونزی گرد هم آمدند تا راه‌های بازیافت زباله‌های خطرناک از جمله زباله‌های الکترونیک را بررسی کنند.

هم اکنون هیچ آماری از وضعیت زباله‌های الکترونیک در ایران در دست نیست و هیچ سازمانی نیز متولی رسیدگی به زباله‌های الکترونیک نیست.

امیدوارم هرچه زودتر از طرف مسئولان کشور ما نیز، برای این مسئله ی مهم اقدامی صورت بگیره.  





نوشته شده در تاریخ یکشنبه 13 تیر 1389 توسط مریم علیزاده


درباره وبلاگ
آرشیو مطالب
آخرین مطالب
نویسندگان
نظر سنجی
پیوند ها
آمار سایت
Blog Skin